നീതി!...

നീതി എന്നത്‌ നിനക്ക്‌ തിന്നാനുള്ളത്‌ എന്നല്ല;
അത്‌ കൊടി വെച്ച കാറുള്ളവനും;
തുണിയില്ലാത്ത തട്ടിപ്പുകാരികൾക്കും;
കനമുള്ള മടിശ്ശീലകൾക്കും മാത്രമുള്ളതല്ല!..

ദുരൂഹതയുടെ കൊടുമുടിയിൽ നിന്നും വീണുമരിച്ച;
കോർപ്പറേറ്റ്‌ വെള്ളിത്തുട്ടുകളാൽ കുഴിച്ചുമൂടിയ;
എന്റെ കുഞ്ഞുപെങ്ങൾക്കു കൂടി അത്‌ നൽകുക.
അതിനുവേണ്ടി കൊഴിയേണ്ട മുഖം മൂടികളെക്കുറിച്ച്‌ പറയുക;
നേരിന്‌ നേരെ മിഴികൾ തുറക്കുക;
നെറികേടേ; ഗീബൽസ്യൻ വ്യഭിചാരമേ!...

നീതി...
നീതി...
നീതി...
റോജി റോയിക്ക്‌ നീതി...

സദാചാരം...

എന്റെ അടുക്കളയിൽ ഉറുമ്പുകൾ
കറുത്ത്‌ തടിച്ച്‌ കടിക്കാത്ത ഉറുമ്പുകൾ
വറുത്ത്‌ കോരിയ മസാലമണമുള്ള എണ്ണയിൽ -
ശകലങ്ങൾ തിരയുന്ന ഉറുമ്പുകൾ.

ഉറുമ്പു പൊടിയിൽ തിമർത്ത്‌ വീണ്ടുമവ 
പെറ്റുപെരുകിക്കൊണ്ടേയിരുന്നു...
ആരോ പറഞ്ഞു, "ജോനലുറുമ്പുകളാണ്‌ മറുപടി"...
ചുവന്ന പിരുപിരുത്ത ജോനലുറുമ്പുകൾ...
കറുപ്പ്‌ ചുവന്നു... 
അവ പെറ്റുപെരുകിക്കൊണ്ടേയിരുന്നു...
എണ്ണയിലെ മസാലയിൽ രുചി വറ്റാതെ നിന്നു..

ജോനലുറുമ്പുകളെത്തുരത്തി കടിയനുറുമ്പുകളെത്തി,
കഴപ്പനുറുമ്പുകൾ...
എണ്ണയിൽ നിന്നുമകന്നവറ്റകൾ എന്നിൽ തിരഞ്ഞുതുടങ്ങി..
ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക്‌ ദേഹത്ത്‌ തുളഞ്ഞ്‌ കയറുന്ന ശൗര്യം.

ഞാനെന്റെ അടുക്കളയ്ക്ക്‌ തീ വെച്ചു, 
മഞ്ഞ നാവുള്ള ചുവന്ന തീയ്‌..
അവ ഉറുമ്പുകളെ വിഴുങ്ങി
മസാലമണമുള്ള എണ്ണ ആളിക്കത്തി എന്റെ വീടും വിഴുങ്ങി.

ദേഹത്ത്‌ ശൗര്യം കാട്ടുന്ന കഴപ്പനുറുമ്പുകൾ..
മറ്റു മാർഗ്ഗമില്ല!...
ഞാനും സദാചാരം പറഞ്ഞു തുടങ്ങി...

ആൾ ദൈവം..

ആദ്യം വഴിവക്കിൽ ഒരു നേരത്തെ വിശപ്പടക്കുവാൻ വഴി കാണാതെ നിന്നപ്പോൾ ഞാനവന്‌ ഭക്ഷണം വാങ്ങി നൽകി.
അവൻ പറഞ്ഞത്‌ ഞാൻ ദൈവമാണെന്നായിരുന്നു. അവന്റെ ദൈവം...

രണ്ടാം ദിനം അവൻ വിശന്നപ്പോൾ ഓടി വന്നത്‌ എന്റെയടുത്തേയ്ക്ക്‌ തന്നെയായിരുന്നു.
ഉള്ളതിൽ പാതി മോന്തി ചിറി തുടച്ച്‌ അവൻ ചിരിച്ചു; ദൈവത്തിന്റെ പങ്ക്‌ ദൈവത്തിനും സീസറിന്റേത്‌ സീസറിനും...
ഞാൻ അവനെ വിലക്കുവാൻ പോയില്ല...

മൂന്നാം ദിനം അവൻ വന്നത്‌ ആൾദൈവങ്ങളെ തിരഞ്ഞ്‌ പിടിച്ച്‌ വധിക്കുന്നവരുമായി കൂട്ടുകൂടിയായിരുന്നു..

ഇതാ ഒരു ആൾ ദൈവം... എന്നെച്ചൂണ്ടി അവൻ പിന്നിൽ നിന്ന് വിളിച്ചു പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു...
അങ്ങകലെയെവിടെയോ ഒരു കോഴി നീട്ടിക്കൂവുന്നുണ്ടായിരുന്നുവോ???

എന്റെ കുപ്പായം വലിച്ചു കീറി പിടിച്ചുകെട്ടുമ്പോൾ പിറകിൽ നിന്ന് അവന്റെ ശബ്ദം ഉയർന്നു കേൾക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു... .

നാം ദൈവമാകുന്നു.... അത്‌ നാം തന്നെയാകുന്നു...

"പരാജയപ്പെട്ടവൻറെ മതം!"

"ഹോണർ കില്ലിങ്ങിൽ ബലിദാനികളായവർക്കും, ഒരു തരി ഹോണർ പോലുമേകാതെ വധിക്കപ്പെട്ട സത്നാമിനും സമർപ്പണം”.

മനുഷ്യനുള്ള കാലം മുതൽ മതങ്ങളും അവ സൃഷ്ടിച്ച ദൈവങ്ങളുമുണ്ട്. അവയാൽ പങ്കുവെയ്ക്കപ്പെട്ട മണ്ണ് ഉണങ്ങിയും,നനഞ്ഞും ചിലപ്പോഴൊക്കെ ചുവന്നും കാണപ്പെടാറുണ്ട്.

ഇന്നിൻറെ മനുഷ്യനെ ഭരിക്കുന്ന മതത്തിൻറെ ധർമ്മമെന്താണ്? അല്ലെങ്കിൽ അവ എന്താകണം?

മത തത്വങ്ങളിൽ, ധർമ്മങ്ങളിൽ അവ സമൂഹത്തിൽ വരുത്തുന്ന മാറ്റങ്ങളിൽ പഠനം നടത്തിയ പ്രശസ്ത സാമൂഹിക ശാസ്ത്രഞ്ജൻ എമിൽ ഡർക്കീം വിവരിക്കുന്ന മതത്തിൻറെ ധർമ്മങ്ങൾ താഴെപ്പറയുന്നു.

1. ഒറ്റപ്പെടലുകളിൽ നിന്നും, അരക്ഷിതാവസ്ഥയിൽ നിന്നും മനുഷ്യനെ പരിരക്ഷിക്കുവാനുതകുന്ന വിധത്തിൽ സമതുലിത സമൂഹം സൃഷ്ടിക്കുക.
2. ആഘോഷങ്ങൾ, ചടങ്ങുകൾ എന്നിവയിലൂടെ കൂട്ടായ്മകൾ സംഘടിപ്പിച്ച് വേർപ്പെട്ട, ഒറ്റപ്പെട്ട ജനതയ്ക്ക് സാമൂഹിക പരിഗണന നൽകുക.
3. ദൈവത്തിങ്കലേയ്ക്കുള്ള വഴി എന്നപോലെ സൃഷ്ടിച്ച് പരിപാലിക്കപ്പെടുന്ന മൂല്യങ്ങളാലും അവയുടെ നടത്തിപ്പിനാലും സമൂഹത്തെ നന്മയിലേയ്ക്ക് നയിക്കുക.
4. വിപ്ലവാത്മക മാറ്റങ്ങളിൽപ്പെട്ടോ, മറ്റേതങ്കിലും വിധത്തിലോ മതം, ദേശം എന്നിവ അപകടാവസ്ഥയിലെത്തുമ്പോൾ അവയെ സംരക്ഷിക്കുക.
5. മനുഷ്യനെ സാമൂഹിക ജീവിയായി നില നിർത്തുവാനും, വേർപെട്ട് പോകുന്നവരെ അലിഖിത നിയമങ്ങളാൽ ഒറ്റപ്പെടുത്തി തിരികെയെത്തിക.
6. മത വിശ്വാസികൾക്ക് ജീവിതത്തിൻറെ അർത്ഥം, വ്യാപ്തി എന്നിവ മനസ്സിലാക്കി നൽകി അവരെ ജീവിത വിജയത്തിലേയ്ക്ക് എത്തിക്കുക.

പക്ഷേ, ഇവിടെ എത്ര മതങ്ങൾ അല്ലെങ്കിൽ മതത്തിൻറെ അധികാരികൾ മേൽപ്പറഞ്ഞ ധർമ്മങ്ങൾ യഥാവിധിനടപ്പാക്കുന്നുണ്ട്? അല്ലെങ്കിൽ അതിന് ശ്രമിക്കുന്നുണ്ട്?
ഇവിടെ മതമെന്നത് ഇന്ന് വെറുമൊരു ഉപജീവന മാർഗ്ഗമായിരിക്കുന്നു..

അവ വിലപേശലുകൾക്കും,ചൂതാട്ടങ്ങൾക്കുമുള്ള ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെടാത്ത സംരക്ഷണമാകുമ്പോൾ ഒരുപാട് പിഞ്ചു മടിക്കുത്തുകൾ ഉഴുതു മറിക്കപ്പെടുവാൻ നിയമങ്ങളുണ്ടായേക്കാം..

നിലവിലുള്ള മതപ്രമാണിമാർ ഇപ്രകാരം സ്വയംഭോഗം നടത്തുമ്പോൾ അശരണരേയും, ആലംബഹീനരെയും ആര് സംരക്ഷിക്കും?

ഇവിടെ ഒരു മതമേയുള്ളൂ,അത് പരാജിതൻറെ മതമാണ്, ഒരു വിശ്വാസമേ പരാജയപ്പെടുന്നുള്ളൂ,അത് ദൈവത്തിങ്കലേയ്ക്കുള്ള വിശ്വാസമാണ്..

"കുഞ്ഞൂഞ്ഞ്, കുഞ്ഞിമമ്മദ്, കുട്ടിച്ചാത്തൻ പിന്നൊരു കു ക്ലക്സ് ക്ലാനും "....

"കുഞ്ഞൂഞ്ഞിനുണ്ട് ‘കു’

കുഞ്ഞി മമ്മദിനുമുണ്ട് ‘കു’

കുട്ടിച്ചാത്തനുമുണ്ട് ‘കു’

കു ക്ലക്സ് ക്ലാനിലുമുണ്ട് ‘കു"

ഇരവിൻ മറയിൽ പതിയെയൊളിച്ചും;

ഉരുളൻ കല്ലുകൾ ഞോണ്ടിയെറിഞ്ഞും

കർമ്മം ചെയ്യും കുട്ടിച്ചാത്തനും,

മെമ്പർഷിപ്പിന് രണ്ടര രൂപാ..

കത്തും കുരിശാം അടയാളവുമായ്

നൃത്തം വെയ്ക്കും മറ്റൊരു കൂട്ടം

കു ക്ലക്സ് ക്ലാനിത്; ഭീതി പരത്തി

ട്രിഗറുകൾ തുപ്പും തീയിൽ കുരുതികൾ

ഹോബിയതാക്കിയ ഭീകര സംഘം.

പറയാതറിയില്ലെങ്കിൽ ഞാനിനി-

പ്പഴമ മണക്കും കാടുകൾ കയറാം;

മുൻവിധിയൂരിയെറിഞ്ഞിനി നിങ്ങൾ-

മന്തൻ കാലുകൾ നീട്ടിവലിച്ചും,

മഞ്ഞക്കണ്ണടയൂരിയെറിഞ്ഞും,

മിണ്ടാതെന്നുടെ പിന്നിൽ ചേരുക

കുഞ്ഞൂഞ്ഞിന്നുടെ,കുഞ്ഞി മുഹമ്മദിൻ,

കുട്ടിച്ചാത്തനിൽ, കു ക്ല്ക്സ് ക്ലാനിൻ-

പൊതുവെ കണ്ടൊരു 'കു' വത് തേടാം.

തിരയുക നിന്നിൽ,എന്നിൽ,നമ്മിൽ

 

കാര്യം കാണാൻ കാലുകൾ തിരയും

'കുടിലത' തന്നെ 'കു' വത് വ്യക്തം..

"കുഞ്ഞൂഞ്ഞിനുണ്ട് ‘കു’

കുഞ്ഞി മമ്മദിനുമുണ്ട് ‘കു’

കുട്ടിച്ചാത്തനുമുണ്ട് ‘കു’

കു ക്ലക്സ് ക്ലാനിലുമുണ്ട് ‘കു"...

ഒരു കറിക്കായ്...

കറിവെന്തിട്ടില്ലിതേവരെ
കറിവെന്തിട്ടില്ല തേവരേ
കറിവെന്തിട്ടില്ല ഇതുവരെ

കറിയായ് വേവാൻ വെന്തുരുകാൻ
കൊതിയുണ്ട് തേവരേ, പലകുറി.
നിലതെറ്റിപ്പായുന്ന വിലകേട്ട്, ഞെട്ടി,നടുങ്ങി-
പ്പൊതുജനം കഴുതകൾ പലയിടം പായുന്നു
ഞാനീക്കടയിലീ ചീക്കപ്പയറിൻറെയരികിലായ്
മേവുന്നു,വേകാൻ കൊതിച്ച്-രുചിയായ്
കരയുന്നൊരാപ്പൈതലിൻ രസനയിൽ പടരുവാൻ
കൊതിയുണ്ട് തേവരേ, പലകുറി.

കറിവേകാൻ പയറില്ല, മുളകില്ല, ഉപ്പില്ല
പര്യമ്പറത്തിൻറെ മൂലയിൽ നാമ്പിട്ട
കപ്പളത്തൈപോലും പണയം കൊടുത്തൊരാ
മലയാളി,മാറ്റമില്ലാത്തൊരു കൊലയാളീ....
നനയാത്തനാവിൻറെ നിലവിട്ട പൊള്ളലിൽ
പലവേള നിർത്തിയും, നിർത്താതെ നീറുന്ന
വിളിയുടെ മറുപടി ചിതറിത്തെറിക്കുന്നു

കറിവെന്തിട്ടില്ലിതുവരെ... 
കറിവെന്തിട്ടില്ലിതേവരേ...
കറിവെന്തിട്ടില്ല തേവരേ... 

                                                   (മഹാകവി സോമൻ) 

പിൻ കുറിപ്പ്

എഴുതിത്തുടങ്ങുവാനാവില്ലെനിക്കെൻറെ 

നഷ്ടസ്വത്വത്തിൻറെ നീറും സ്മരണകൾ..

പറയുവാനാവില്ലെനിക്കതിൻ ചിന്തകൾ

ഉരുകിത്തിളച്ചു പതഞ്ഞു പോവയാണെങ്കിലും..

കരയുവാനില്ല ഞാനിനി നിൻറെയോർമ്മകൾ

ബലിതർപ്പണം ചെയ്ത്, നിലാവിൻറെ വെളുപ്പിൽ

പുലരിതന്നുയിരിൽ, വസന്തത്തിൻ കുളിരിൽ

വിഹായസ്സിൻ വിരിവിൽപ്പറന്നുയരട്ടെ!

ഉരുകാതെയുരുകിയൊലിക്കട്ടെ ഇന്നു ഞാൻ

നഷ്ട് സ്വപ്നങ്ങളിൽ തളരാതെ, 

പിൻ വിളിയാം ചതിയിൽ മറക്കാതെ,

ഏകാന്ത യാത്രയിൽ കരയാതെ,

പകലോനായ്, ഇരവിൻറെ നാഭിച്ചുഴികളിൽ

പടരാതെ, തളരാതെ, ജനി തേടി വിടരുന്ന

പൂവിനും,വിരിയുന്ന നാമ്പിന്നുദ്യുതിയാ-

യുയിർത്തുകൊള്ളാം...

ഇനി യാത്ര... തമസ്സിൻറെയിരവിന്നുമപ്പുറം,

മൃതിയാം മായയ്ക്കുമവസാനം, പഥികനായ്

വഴിയമ്പലത്തിൻറെ തിണ്ണകൾ നിരങ്ങി,

വിഷപ്പുക ശ്വസിച്ച്, മറഞ്ഞൊരാ നിധി തേടി

അവസാനമില്ലാത്ത യാത്ര...

             

രക്തസാക്ഷി ?

കരഞ്ഞിരുന്നൊരെൻ കുരുന്നു ചെക്കനെ

കരുത്തരായവർ വിളിച്ചടുപ്പിച്ചു

വിശന്ന കുഞ്ഞിന് പഴവും പാലുമായ്-

വിയർത്തു വന്നൊരെൻ കരം ഗ്രഹിച്ചവർ-

പറഞ്ഞതിങ്ങനെ,

"തരിക ഞങ്ങൾക്കീ കരയും പൈതലെ,

വിശപ്പു മാറ്റി നാം അധികാരത്തിൻറെ-

സുവർണ്ണ ശ്രേണിയിൽ പ്രതിഷ്ടയാക്കീടാം,

പഴുത്തു മൂത്തൊരാ കനികളൊക്കെയും,

നിനക്കു മാത്രമായ് പറിച്ചു നൽകീടാം".

"കൊടുത്തു പോവരുതിവനെ നിന്നുടെ-

മിഴിക്ക് മുൻപിലിട്ടടക്കം ചെയ്തീടും,

കശാപ്പുകാരിവർ, തരമൊന്നെത്തിയാൽ-

കരുണയില്ലാതെ കഴുത്ത് വെട്ടീടും.

ബലിദാനത്തിൻറെ മഹത്വം ചൊല്ലിയോർ

നിനക്കു ചുറ്റുമായ് പ്രതിരോധം തീർക്കും"

വിവശയായ് നിന്നെൻ ഇടത്തു നെഞ്ചിലെ-

ഉറവ തൻ ശബ്ദം കരഞ്ഞു തുള്ളുന്നു.

നിഷേധ ഭാവത്തിൽ ശിരസ്സുമാട്ടി ഞാൻ-

ഇടതു നെഞ്ചിൻറെ വിലാപം പൂട്ടിച്ചു.

കരുത്തരായവർ കുരുന്നു പൈതലിൻ

കരം ഗ്രഹിച്ചുകൊണ്ടകന്നകന്നു പോയ്.

നനഞ്ഞ വിങ്ങലിൽ മിഴി കുതിർന്ന നാൾ

ഭരണ സാരഥ്യപ്പകൽക്കിനാവുകൾ-

എനിക്ക് കൂട്ടിനായ് വിരുന്ന് വന്നു പോയ്...

കഴിഞ്ഞ രാത്രിയിൽ നിണമണിഞ്ഞൊരാ-

മുഖവുമായൻറെയരികിൽ വന്നവൻ

മൊഴിഞ്ഞതിങ്ങനെ,

"നശിച്ച ലോകത്തിൽ വിലയ്ക്ക് വെച്ചൊരാ-

ഭരണസാരഥ്യം കൈയ്യടക്കിവെക്കുവോർ,

കരുത്തരായവർ, കശാപ്പുചെയ്യുവാൻ-

എനിക്ക് ചുറ്റുമായ് നടനമാടുന്നു...

ക്ഷമിക്ക,അമ്മേ നിൻ സുവർണ്ണ സ്വപ്നങ്ങൾ-

ഫലവത്താക്കുവാൻ ശ്രമിച്ചതില്ല ഞാൻ.

സഹോദരങ്ങളെ അറവ് ചെയ്തിടാൻ

മടിച്ച കുറ്റത്തിൽ വിധിക്കപ്പെട്ടുപോയ്

ബലിദാനത്തിനായ്, പുതിയ കുഞ്ഞുങ്ങൾ

വിശപ്പ് മാറാതെ നിണമൊഴുക്കുവാൻ

പിറകിലുണ്ടമ്മേ,ഒളിച്ചു കൊള്ളട്ടേ നിൻ

മടിയിൽ മാത്ര ഞാൻ, നിരർഥകമെന്നറിയാമെങ്കിലും.

കരഞ്ഞ് തീർക്കുവാൻ സമയമില്ലെൻറെ

നിഷേധ ബാല്യം നീ തിരിച്ചു നൽകുക..

കരിഞ്ഞ ചിന്തയിൽ മധുരമൂട്ടുക,

തനിച്ച് പോകുവാൻ കരുത്ത് നൽകുക..

നിറഞ്ഞു വിങ്ങിയ മുലകളുണ്ടു ഞാൻ

ശിശുവായ് നിന്നുടെയരികിൽ നിൽക്കട്ടെ"

നിഴലുകൾ തമ്മിലുരസുമൊച്ചയും,

കലാപത്തിൻറെ അടഞ്ഞ ശബ്ദവും

പടിപ്പുരയ്ക്കൊപ്പം ഒഴുകിയെത്തുന്നു,

നിസ്സംഗ്ഗനായ് നിന്നെൻ മകൻ ചിരിക്കുന്നു

കൊലമരത്തിൻറെയരികിലെന്ന പോൽ...

നരച്ച മാത്രുത്വം വിറച്ചു വീഴുന്നു,

നിണമൊഴുകുന്ന കനൽ വഴികളിൽ... 

ആത്മരതി..

ഒരുമയിലൊരു കനവുണ്ട്, നിന്നെ-
പ്പിരിയാതെ കാണുന്ന കനവ്...
ഓർമ്മകളിലൊരു നനവുണ്ട്, നമ്മൾ
അറിയാതെ അകലുന്ന നനവ്..
വിടചൊല്ലിപ്പിരിയുന്ന നേരമായ്,
നീയെൻ മനസ്സിൻറെ ജാലകപ്പാളികളടയ്ക്കുക,
തിരികെപ്പറക്കുവാനാവാതെ ഞാനീ
കനവിൻറെ തീരത്തടിഞ്ഞുകൊള്ളട്ടെ!

മിഴികളിൽ നനവില്ല, പുകയുന്ന മനമല്ല
ഒഴിയാതെയൊഴുകുന്ന ഓർമ്മകൾ മാത്രം
പ്രിയനേ, പിരിഞ്ഞുവെന്നാകിലും നീയെൻറെ
മനമല്ലേ,മാറാത്തൊരോർമ്മയല്ലേ..

അവസാനയാത്രയായ്, ഞാനീപ്പടിയിലെൻ
പുണ്യവും പാപക്കറകളുമിറക്കിവെയ്ക്കെട്ടെ, 
ഇനി യാത്ര, തീരാത്ത വഴികളിൽ പഥികയായ്
സ്മരണയാം പാഥേയമില്ലാതെ, ഞാനിനി
ഇരവിൻറെയവസാനയാമങ്ങളിൽ നിൻറെ
മധുര സ്വപ്നങ്ങളിൽ നനവായ്, കുളിരായ്
തീരാത്ത മോഹമായൊരു വേള വന്നു നിൽക്കാം...

ഇത് ബലി, ആത്മ ബലി..
ഇത് നഷ്ടസ്വപ്നങ്ങളുടെ പിൻ മൊഴി
ഒരു പ്രണയ, മരണത്തിൻറെ പിൻ കുറിപ്പ്....

സണ്ണി ലിയോണും ഗോപനും പിന്നെ കുറേ ഒളിസേവകളും..

പെണ്ണ് തുണിയുടുക്കാതിരുന്നാൽ ആഹാ!

ആണ് തുണിയുടുക്കാതിരുന്നാൽ ഏഹേ...

എന്തൊരു സാസ്കാരിക മൂല്യച്യുതി ?

എന്തൊരു കൾച്ചറൽ ഇൻറർകോഴ്സ്?

നഗ്നത പൂവ് പോലൊരു സൗന്ദര്യമല്ലേ?

പൂവ് തലയിൽ ചൂടാം, സമ്മാനമാക്കാം

അനശ്വര പ്രണയത്തിനും, നിഷ്കളങ്കതയ്ക്കും

പൂവിലും വലിയ ഉപമയുമില്ല!

അല്ല! ഈ പൂവ് ചെടിയുടെ ജനനേന്ദ്രിയമല്ലേ?

ഒരോർമ്മയുണ്ട്,.. പണ്ടേതോ പള്ളിയിൽ

ആന്തൂറിയത്തിന് ഊരുവിലക്ക് കൽപ്പിച്ചുവത്രേ..

ആന്തൂറിയപ്പൂവ് മനുഷ്യ ജനനേന്ദ്രിയത്തെപ്പോലെയത്രേ..

ഇടയലേഖനങ്ങളിൽ ഊരുവിലക്കുകൾ

സാംസ്കാരിക, സാമുഹിക പൈത്രുകമേ ലജ്ജിക്കുക.

ലിഗത്തെ പൂജിക്കുന്ന ക്ഷേത്രങ്ങളുള്ള എൻറെ നാട്ടിൽ

തുണിയുടുക്കാത്തത് ആഭാസം

രസനാവിലാസം നടത്തിയ മൂരാച്ചികൾ-

കുംഭമേളകൾ കാണാതിരിക്കട്ടെ..

നിയമസഭയിൽ മുണ്ട് പൊക്കിക്കാണിക്കുന്നതും,

പൊതു സ്ഥലങ്ങളിൽ മുണ്ടുരിയുന്നതും

വീരോചിതം, ദേശാഭിമാനം...

പൊതുസ്ഥലങ്ങളിൽ മൂത്രമൊഴിച്ചാൽ പിഴ

പണ്ട് മുലക്കരം നിയമമാക്കിയതിൻ തിരുശേഷിപ്പ്..

ആട്ടെ, ഇരവിൻറെ മധ്യ യാമങ്ങളിൽ-

ജനലുകൾ ചാരി ഫാഷൻ ചാനൽ കാണാം..

റിയാലിറ്റി ഷോകളിലെ അല്പ വസ്ത്രധാരികളെ നമിച്ച്

മുഷ്ടി മൈഥുലനം നടത്താം...

സണ്ണി ലിയോണിനെ തലയിലേറ്റി നടക്കാം

പാവം ഗോപനെ കല്ലുമെറിയാം...

വിഭ്രാന്തിക്ക് കല്ലേറ്... പ്രദർശന രതിക്ക് പൂച്ചെണ്ട്..

സന്തോഷം... പെരുത്ത സന്തോഷം... 

 ത് ഭ്ഭൂ... ഒരു സാംസ്കാരിക പൈത്രുകം...

ക്യൂ...

വ്യഭിചാരത്തിന് സമ്മതം നൽകാൻ ഊഴം കാത്തു നിൽക്കുന്നവരുടെ നിരയിൽ ഏറ്റവുമവസാനം ഞാനായിരുന്നു.
ചെറുപ്പത്തിൽ കഞ്ഞിക്ക് അരി വാങ്ങാൻ റേഷൻ കടയുടെ തിണ്ണയിൽ നിന്നപ്പോഴും,
പിന്നൊരുനാൾ ആശുപത്രി വരാന്തയിൽ ചീട്ടിനായി നിന്നപ്പോഴും,
ഒരായിരം തിരിച്ചറിയൽ കാർഡുകൾക്കായി നിന്നപ്പോഴും,
ജാതിസർട്ടിഫിക്കേറ്റ് പതിച്ചു നൽകാത്ത ഏമാൻറെ കൂലി നൽകാനുള്ള ക്യൂവിൽ നിന്നപ്പോഴും,
കണ്ണിലിരുട്ട് കയറിയ നാളിൽ മനസ്സമാധാനത്തിന് ബിവറേജ് ക്യൂവിൽ നിന്നപ്പോഴും
ഒന്നാമനായിത്തന്നെ നിന്ന് ജയിച്ച ഞാൻ ഇന്ന് ഈ ക്യൂവിൻറെ പിറകിലൊതുങ്ങിയോളിച്ചു.
ഇടതു കൈയിലെ നടുവിരലിൽ ജനാധിപത്യ ധ്വംസനത്തിൻറെ നീലിച്ച അടയാളം കാട്ടി
എൻറെ നായകൻ ടീവിയിൽ പറയുന്നു, പോവുക, പോയി ക്യൂ നിൽക്കുക..
ജനാധിപത്യം വളരട്ടെ, വിരിയട്ടെ, പടർന്ന് പന്തലിക്കട്ടെ...
കൊടിവെച്ച കാറിൽ പറന്നോരായേമാൻ വെളു വെളുക്കെച്ചിരിച്ചെൻ മുന്നിലെത്തിയോതി,
ശരിയാക്കാം ഞാനൊന്ന് കയറട്ടെ ഭ്ഭരിക്കുവാൻ..
ഇനിയും മരിക്കാത്ത പ്രത്യാശ മാത്രമായ്, വ്യഭിചാരക്കാരുടെ ശക്തി തെളിയിക്കാൻ
എന്നെയും നിന്നെയും നമ്മളെയാകയും വ്യഭിചാരിക്കാനുള്ള ശക്തി കൊടുക്കുവാൻ;
അനുവാദം നൽകുന്ന ക്യൂവിളാണിന്നു ഞാൻ.... വ്യഭിചരിക്കാനുള്ള സമ്മതം നൽകുവാൻ...


വ്യഭിചാരത്തിന് സമ്മതം നൽകാൻ ഊഴം കാത്തു നിൽക്കുന്നവരുടെ നിരയിൽ ഏറ്റവുമവസാനം  ഇന്നും ഞാൻ തന്നെയായിരുന്നു.

ഫോര്‍വേഡഡ്‌"....!!""...

ഒരിക്കല്‍ ജാതി സര്‍ട്ടിഫിക്കേറ്റ്‌ കാട്ടി അവള്‍ അവനോട്‌ ചോദിച്ചു, 

"ഞാന്‍ ഫോര്‍വേഡഡാണ്‌, നിനക്കെന്നെ പ്രണയിച്ചു കൂടെ?"

 പാല്‍ പൊടിയുടെയും സൂചി ഗോതമ്പിന്‍റെയും വാസന തട്ടി നാസിക പുളഞ്ഞപ്പോള്‍ ഉള്ളില്‍ ചിരിച്ച്‌ അവന്‍ മൊഴിഞ്ഞു, 

"ഞാന്‍ ഫോര്‍വേഡഡല്ലല്ലോ?"

"സാരമില്ല,പ്രണയത്തിനെന്ത്‌ ജാതിയും മതവും?" അവള്‍ പ്രതിവചിച്ചു. 

"ഇനി ഇത്‌ വിവാഹത്തിലെത്തിയാല്‍ അന്ന്‌ നീ മതം മാറിയാല്‍ പോരേ?"

"അപ്പോള്‍ ഫോര്‍വേഡഡാകുമോ? അതൊരു അറിവാണല്ലോ, ഇന്നു വരെ ചിന്തിക്കാത്ത ഒരു മാര്‍ഗ്ഗം?" അവന്‍ മനസ്സില്‍ പിറുപിറുത്തു. 

തുടര്‍ന്ന്‌ അവന്‍ പാടത്ത്‌ പണിയുന്ന കോരനേയും ചേന്നനേയും ഫോര്‍വേഡഡാക്കി നാട്ടില്‍ പുത്തന്‍ വിപ്ളവ വിത്ത്‌ വിതച്ചു... 

മൂന്നാം ദിനം കോരന്‍റെ മകളും അവനോട്‌ ജാതി സര്‍ട്ടിഫിക്കേറ്റ്‌ കാട്ടി അതേ ചോദ്യം ചോദിച്ചു,...


 "ങള്‍ ക്കെന്നെ കെട്ടിക്കൂടെ, ഞങ്ങ ഫോര്‍വേഡഡാ"... 

ഓടി രക്ഷപെടാനൊരുങ്ങിയ അഭിനവ വിപ്ളവകാരിയെ നോക്കി അവള്‍ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു കൊണ്ടേയിരുന്നു,,,

"നുമ്മളെപ്പണ്ട്‌ ഓര്‌ വന്ന്‌ മതം മാറ്റിയതാണപ്പാ... നുമ്മ നല്ല നമ്പൂരിമാരാര്‍"ന്നൂ"...

"ബലി"....

മഴയില്‍ക്കുളിര്‍ന്നലിയുന്നൊരെന്‍ മനസ്സിന്‍റെ-
നനയാത്ത, മായാത്ത സ്വപ്നങ്ങളാണ്‌ നീ...
മനസ്സില്‍ നിറയുന്ന സ്വാന്ത്വന വചസ്സുകള്‍
മായ്ക്കാത്ത, മഴതേടിയലയുന്ന വേഴാമ്പലാണ്‌ നീ...
ഇനിയും ചിരിക്കാത്തൊരെന്‍ പാദസ്വരങ്ങള്‍ തന്‍,
മധുരം കിനിയുന്ന സംഗീതമാണ്‌ നീ..

ഹാ! മരണമേ, വരികയെന്‍ മനസ്സിന്‍റെ വിങ്ങലില്‍-
കലി തുള്ളിയലറാതെ, കുളിരുള്ള തെന്നലായ്‌,
എന്നിലെ എന്നെയുരുക്കുന്ന നന്‍മ തന്‍
തെളിവായ്‌-വെളിവായ്‌ വരികയെന്നോമനേ...

മൃത്യു...... ഉണരാത്ത നിദ്രതന്‍ കൂട്ടുകാരന്‍
എന്‍  ലഹരിയിലുരുക്കുന്നൊരാത്മ തോഴന്‍...

മൌനമാം സൌഖ്യത്തിന്‍ കൂട്ടിലൊളിച്ചൊരു-
വഴിയറിയാത്തൊരു പക്ഷിയായിരുന്നു ഞാന്‍..
എന്നെച്ചിറകിന്‍ റെയടിയില്ലോളിപ്പിച്ചയമ്മതന്‍
ചേതനയ്ക്കപ്പുറം നിന്നു ഞാന്‍ തിരയുന്നു-
സഹചരാ.... മരണമേ, വരിക... കൈക്കൊള്ളുക..

ഇത്‌ ബലി... നിനക്കായെന്നാത്മ ബലി...

ഇതൊരര്‍ച്ചന... നിനക്കായെന്‍ രക്ത പുഷ്പാര്‍ച്ചന

രാഷ്ട്രീയ വിളവെടുപ്പോ, ആത്മാര്‍ ത്ഥതയോ???

രാഷ്ട്രീയ വിളവെടുപ്പോ, ആത്മാര്‍ ത്ഥതയോ??? എനിക്കറിയില്ല.. പക്ഷെ ഒരു കാര്യം സത്യം... ജീവന്‍ കൊടുത്തും ഈ നെറികേട്‌ ഞങ്ങള്‍ എതിര്‍ക്കും.. വടവാതൂരിലെ മാലിന്യം എന്‍റെയും നിന്‍റെയും നമ്മുടെ അടുത്ത തലമുറയുടെയും സിരകളിലൂടെ സഞ്ചരിക്കെണ്ട...

കണക്കെന്ന മണ്ടന്‍ ശാസ്ത്രം..

വാര്‍ഷികപരീക്ഷകളില്‍ മാത്രം കണക്കിന്‌ ജയിച്ച്‌ പോന്നിരുന്ന ഒരു പാവം വിദ്യാര്‍ഥിയായിരുന്നു ഞാന്‍. എത്ര ഓണപ്പരീക്ഷകളിലും ക്രിസ്തുമസ്‌ പരീക്ഷകളിലും കണക്കിന്‌ തോറ്റ്‌ തൊപ്പിയിട്ട്‌ പ്രോഗ്രസ്‌ കാര്‍ഡ്‌ വീട്ടില്‍ കാണിച്ച്‌ ഒപ്പിടുവിക്കാനാവാതെ ക്ളാസില്‍ പോകാതിരുന്നിട്ടുണ്ട്‌ ഞാന്‍... 
എന്‍റെ  മൂത്ത സഹോദരനാവട്ടെ ഒരു ടിപ്പിക്കല്‍ കണക്കനും.... അവന്‌ ഫുള്ളില്‍ കുറഞ്ഞൊരു മാര്‍ക്കില്ല ഈ നശിച്ച കണക്കിന്‌. 


സ്കൂള്‍ കസര്‍ത്തുകള്‍ കഴിഞ്ഞ്‌ ഞാന്‍ ഫോര്‍ത്ത്‌ ഗ്രൂപ്പെടുത്ത്‌ പ്രീഡിഗ്രി ചെയ്തതിന്‍റെ ഉത്തരവാദിത്വവും കണക്കിനല്ലാതെ മറ്റാര്‍ക്കുമല്ല. അവിടെയും രക്ഷയില്ലെന്ന്‌ കണ്ട്‌ സൈക്കോളജിയില്‍ ബിരുദത്തിന്‌ ചേര്‍ന്നപ്പോള്‍ ദാ വരുന്നൂ നശിച്ചൊരു പ്രോബബിലിറ്റിം സ്റ്റാറ്റും... 
"പട പേടിച്ച്‌ പന്തളത്ത്‌ ചെന്നപ്പോള്‍ അവിടെ പന്തളം സുധാകരന്‍റെ ഗാനമേള".... 


"എ പ്ളസ്‌ ബി ദ ഹോള്‍ സ്ക്വേ്യര്‍ഡ്‌".... തേങ്ങാക്കൊല...


പ്രിയപ്പെട്ട കണക്കന്‍മാരേ, ഒരു കാര്യം പറയട്ടെ, ഭൂഗോളത്തിന്‍റെ സ്പന്ദനം കണക്കിലാണന്നല്ലേ വെയ്പ്പ്‌, പക്ഷേ... ഈ കണക്കെന്ന്‌ പറയുന്നത്‌ തന്നെ ഇമ്മിണി ബല്യ ഒരു മണ്ടന്‍ ശാസ്ത്രമല്ലേ??????


നെറ്റി ചുളിക്കേണ്ട, ഞാന്‍ തെളിയിക്കാം... 


"എന്‍റെ കൂട്ടുകാരന്‌ കണക്കിന്‌ 76ല്‍ 52 മാര്‍ക്ക്‌ കിട്ടി. എങ്കില്‍ അവന്‌ 90 ല്‍ എത്ര മാര്‍ക്കാവും കിട്ടിയിരിക്കുക???"...


"ഹ!, ചുമ്മാ വായിച്ചോണ്ടിരിക്കാതെ ഒന്ന്‌ ചെയ്ത്‌ നോക്കുവ്വാ"... 


"ഒരു പേനായും പേപ്പറുമെടുത്തേ".... 


"എടുത്തോ.... എന്തുവാഡേ താമസം".... 


"തപ്പീട്ട്‌ കാണുന്നില്ലേ????"...


"ഹും! ..... ശരി, ഇബിഡെ ബാ"... 


"ഞാന്‍ പറയുന്നത്‌ പോലെ എഴുത്‌"... 


"76ല്‍ അവന്‍ കിട്ടിയത്‌ 52 മാര്‍ക്ക്‌... അപ്പോ 90ല്‍ എത കിട്ടും?"... 
"എന്തുവാഡേ മുഖത്തൊരു പുഛ ഭാവം?"...
 68.42%... 
"ഉവ്വാ.... അതെനിക്കറിയാം.. അതായിത്‌ 52 ഭാഗം 76 ഗുണം 100... ല്ലേ"... 


"ശരി... 
നിങ്ങള്‍ഡെ കണക്ക്‌ പ്രകാരം ഓന്‌ 90ല്‍ എത്ര മാര്‍ക്കാവും കിട്ടുക??
76 ല്ല്യേ.... സമ്മതിച്ചു"... 


"ഇനി പറ 76 എന്ന സംഖ്യ 90 ന്‍റെ എത്ര ശതമാനമാണ്‌???"


"ചിരിക്കെണ്ടെഡോ... അത്‌ എന്തായാലും 68.42% അല്ല"... 


"സംശയമുണ്ടേല്‍ ചെയ്ത്‌ നോക്ക്‌ മച്ചൂ... 76ഭാഗം 90 ഗുണം 100"... 


"മ്മ്‌..... ഇമ്മിണി കഷ്ടപ്പെടും.. അതിന്‍റെ ഉത്തരം 84.44% ആണെഡോ.... 
എങ്ങനെയൊണ്ട്‌, നെന്‍റെ കണക്കിണ്റ്റെ ഗുണം???" 


"ഒന്നു ചുരുക്കിപ്പറഞ്ഞാല്‍ 90ന്‍റെ 68.42% ആണ്‌ 76. പക്ഷേ,
76 എന്നത്‌ 90ന്‍റെ 84.44% വും"... 


"ഒറ്റ സംഗ്രഹം മാത്രമേയുള്ളൂ"... 


"ഡോ ചാക്കോ മാഷേ,,,,,, കൊണ്ട്‌ അറബിക്കടലിലൊഴുക്കഡോ തന്‍റെ ഭൂഗോളത്തിന്‍റെ സ്പന്ദനം".... 


"ഹേയ്‌!... പ്രൈമറി ക്ളാസു മുതല്‍ എന്‍റെ പ്രോഗ്രസ്‌ കാര്‍ഡ്‌ ഒളിപ്പിച്ച്‌ വെയ്പ്പിച്ച കണക്കേ.... 
പോയി ചാക്‌...... ചാക്‌,,,,,, 
ചത്ത്‌ തുലയ്‌.... ഹായ്‌ ഹായ്‌"....

ഒരു പെണ്ണിനെ സ്നേഹിക്കുകയെന്നാല്‍..... സച്ചിതാനന്ദന്‍ പറയാന്‍ മറന്ന വശം....

ഒരു പെണ്ണിനെ സ്നേഹിക്കയെന്നാല്‍.... 
നിണ്റ്റെ സ്വത്വബോധത്തിണ്റ്റെ നേരറിവുകള്‍ക്ക്‌, അവയുടെ അന്വേഷണങ്ങള്‍ക്ക്‌ ബലിതര്‍പ്പണം നടത്തുക എന്നതാണ്‌... 


ഒരു പെണ്ണിനെ സ്നേഹിക്കയെന്നാല്‍.... പ്രതീക്ഷയുടെ പ്രഭാത സൂര്യ കിരണങ്ങളെ ഗര്‍ഭഛിദ്രം ചെയ്ത്‌, ഒരിക്കലും പിറക്കാത്ത പൂര്‍ണ്ണ ചന്ദ്രനെ സ്വപ്നം കണ്ടിരിക്കുക എന്നതാണ്‌... 


ഒരു പെണ്ണിനെ സ്നേഹിക്കുകയെന്നാല്‍... സ്വാതന്ത്ര്യത്തിണ്റ്റെ മധുരത്തില്‍ നിന്ന്, പാരതന്ത്ര്യത്തിണ്റ്റെ ചങ്ങലകളിലേയ്ക്ക്‌ പലായനം ചെയ്യുക എന്നതാണ്‌... 


ഒരു പെണ്ണിനെ സ്നേഹിക്കുകയെന്നാല്‍... ആത്മാവിഷ്കാരത്തിണ്റ്റെ, പുരോഗമനത്തിണ്റ്റെ, സാമൂഹ്യ ബോധത്തിണ്റ്റെ.... പിന്നെ നിന്നെ മുന്നോട്ട്‌ നയിക്കുന്ന എല്ലാ നന്‍മകളുടെയും ഭ്രൂണത്തിന്‌ ഒപ്പീസ്സ്‌ ചൊല്ലുക എന്നതാണ്‌...

ഞങ്ങള്‍ ദേശാടനക്കിളികളായിരുന്നു..
ഭൂമിയിലെ ദേശാടനക്കിളികള്‍...
ഇന്നലെ മുതല്‍ ഞാന്‍ അവളോടൊപ്പം യാത്ര തുടങ്ങി-
സ്വപ്നങ്ങളുടെ ലോകത്തേയ്ക്ക്‌...
പ്രലോഭനങ്ങളുടേയും, വിലപേശലുകളുടെയും ഏഴ്‌ കവാടങ്ങള്‍...
അവ കടന്നു വേണം ഞങ്ങള്‍ക്ക്‌ സ്വപ്നലോകത്തെത്തുവാന്‍..
ഒന്നാം കവാടത്തില്‍ പതുങ്ങി നിന്ന സദാചാരത്തിണ്റ്റെ മാലാഖ ഞങ്ങളോട്‌ വേര്‍പിരിയലിണ്റ്റെ സ്വാതന്ത്യ്രത്തെക്കുറിച്ച്‌ പറഞ്ഞു...
ഉച്ചത്തില്‍ ചിറകിട്ടടിച്ച്‌ അവള്‍ അത്‌ നിഷേധിച്ചു...
സത്യം പറയട്ടേ, എനിക്കത്‌ അനുഭവിക്കണമെന്നുണ്ടായിരുന്നു...
വളരെ തീവ്രമായി...
സ്വപ്നലോകത്തിണ്റ്റെ രണ്ടാം കവാടത്തിലെ ബന്ധങ്ങളുടെ മാലാഖ വിലപേശിയത്‌ ബന്ധങ്ങളുടെ കെട്ടുപാടുകള്‍ കാട്ടിയായിരുന്നു...
എനിക്ക്‌ തിരികെ പറക്കണമെന്നുണ്ടായിരുന്നു....
പക്ഷേ, കണ്ണീരിണ്റ്റെ ഉപ്പുരസം കാട്ടി അവള്‍ എനിക്കതും നിഷേധിച്ചു...
മൂന്നാമത്തെ കവാടത്തിലെ മാലാഖ മതത്തിണ്റ്റെ, വൈജാത്യമുയര്‍ത്തിയും,നാലാമത്തെ കവാടത്തിലെ മാലാഖ കുലത്തിണ്റ്റെ മാനമുയര്‍ത്തിയും ഞങ്ങളെ വെല്ലുവിളിച്ചു...
ഞങ്ങള്‍ക്ക്‌ പിരിയെണമെന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല....
അഞ്ചാം കവാടത്തിലെ ചെകുത്താന്‍ പ്രലോഭങ്ങളുടെ ഭാണ്ഠമഴിച്ചും,ആറാം കവാടത്തിലെ ചെകുത്താന്‍ വേദമോതിയും ഞങ്ങളെ പിന്നിലേയ്ക്ക്‌ വലിച്ചു...
പ്രലോഭനങ്ങളുടെ ആറ്‌ കവാടങ്ങള്‍ കഴിഞ്ഞപ്പോളേയ്ക്കും ഞാന്‍ പൂര്‍ണ്ണമായും അവളില്‍ അനുരക്തയായിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു.
ഏഴാം കവാടത്തിലെ പുരോഹിതന്‍ ഞങ്ങളെക്കാട്ടിയത്‌ സ്വര്‍ഗ്ഗത്തെയും,നഷ്ടത്തെ മറക്കുവാന്‍ പഠിപ്പിക്കുന്ന, വില്‍പ്പനയ്ക്ക്‌ വെച്ചിരിക്കുന്ന, ചരടില്‍ ജപിച്ചെടുത്ത ദൈവത്തെയുമാണ്‌... മാര്‍ക്സിണ്റ്റെ ദൈവത്തെ മനസ്സിലാവാഹിച്ച ഞാന്‍ അതും കടന്ന്‌ പറക്കുവാനോരുങ്ങിയപ്പോള്‍ അവള്‍ എന്നെക്കാക്കാതെ സ്വര്‍ഗ്ഗത്തിണ്റ്റെ മധുരത്തിലേയ്ക്ക്‌ പറന്നകന്നു...
സ്വപ്നത്തിണ്റ്റെ ഏഴാം കവാടം കടക്കാനാവാത്ത എന്നെ മാലാഖമാരും ചെകുത്താന്‍മാരും പുരോഹിതന്‍മാരും ആട്ടിയോടിച്ചു...
തിരികെപ്പറക്കുവാനറിയാതെ, ചിറകു കുഴഞ്ഞ്‌ ഞാന്‍ വീണത്‌ നരകത്തിലേയ്ക്കായിരുന്നു... സ്വപ്നങ്ങളും, സ്വര്‍ഗവും, പ്രണയവുമില്ലാത്ത നരകത്തിലേയ്ക്ക്‌...
എണ്റ്റെ തലയ്ക്ക്‌ മുകളിലൂടെ, വളരെ ഉയരത്തില്‍ അപ്പോഴും ഒരുപാട്‌ ദേശാടനക്കിളികള്‍ പറന്നു പോകുന്നുണ്ടായിരുന്നു... പ്രണയമാകുന്ന സ്വപ്നലോകവും തേടി...